Wie ben ik?
Wilma Dekkers
Met ruim 25 jaar ervaring als ingenieur in de procesindustrie weet ik hoe het is om verantwoordelijkheid te dragen, problemen op te lossen en onder druk te presteren. Jarenlang werkte ik in een omgeving waarin analyseren vanzelfsprekend was en waarin gevoelens vaak naar de achtergrond verdwenen.
Juist daardoor herken ik veel van de mensen die bij mij aankloppen. Mensen die sterk zijn in denken, organiseren en verantwoordelijkheid nemen, maar merken dat zij vastlopen in stress, piekeren, verlies of innerlijke onrust.
Door mijn eigen levenservaringen en opleiding tot coach ontdekte ik dat werkelijke verandering ontstaat wanneer denken en voelen weer gaan samenwerken. Die ervaring neem ik vandaag mee in mijn begeleiding.
In mijn werk ontmoet ik regelmatig mensen die gewend zijn om sterk te zijn voor anderen. Mensen die verantwoordelijkheid dragen, altijd oplossingen zoeken en zelden stil staan bij wat zij zelf nodig hebben. Juist daar ligt vaak de sleutel tot verandering. Niet door nóg harder te werken aan jezelf, maar door met meer aandacht te luisteren naar wat er van binnen speelt en daar bewust ruimte aan te geven.
Werkelijke verandering begint wanneer denken en voelen elkaar ontmoeten.
Waarom ik dit werk doe
Het leven heeft mij geleerd dat niet alles opgelost kan worden door er langer over na te denken. Na een lange periode waarin het leven rustig voortkabbelde, kwam ik terecht in een fase waarin ik mezelf opnieuw mocht leren kennen. Het beëindigen van een langdurige relatie en het verlies van beide ouders brachten mij in contact met thema’s als rouw, loslaten, eenzaamheid en veerkracht.
Er zijn periodes geweest waarin ik het liefst onder mijn dekbed wilde blijven liggen. Juist in die moeilijke momenten ontdekte ik hoe belangrijk het is om gevoelens niet weg te drukken, maar er ruimte aan te geven. Ik leerde dat hulp vragen geen teken van zwakte is, maar van kracht.
Deze ervaringen hebben mij dichter bij mezelf gebracht. Ze hebben mij geleerd hoe waardevol het is om stil te staan bij wat er werkelijk speelt, in plaats van alleen maar door te gaan.
Vandaag neem ik die ervaring mee in mijn werk als coach. Niet omdat ik precies weet wat iemand anders doormaakt, maar omdat ik weet hoe het voelt om vast te lopen, opnieuw richting te zoeken en stap voor stap weer in beweging te komen.